Jak wyglądało Pieranie w 1918 roku?
Autor opisywał Pieranie jako miejscowość, która szczególnie rozwinęła się pod koniec XIX wieku. Wcześniej miały się tutaj znajdować przede wszystkim kościół, plebania, dwór i kilka zabudowań gospodarskich.
Na początku XX wieku we wsi działały już szkoła połączona z urzędem pocztowym, Dom Katolicki z organistówką, młyn i mleczarnia. Istniało również kilkanaście murowanych domów, a pięć wiejskich ulic zbiegało się w stronę kościoła.
Noskowicz podawał, że Pieranie liczyło wówczas około 310 mieszkańców. Podkreślał przy tym zdecydowanie polski charakter miejscowości. Centrum życia wsi stanowiła drewniana, trójnawowa świątynia, przyciągająca mieszkańców i pielgrzymów z dalszych okolic.
